De deurpost van de tabaksschuur …

Door Maud de Jong, 2025

De deurpost van de tabaksschuur onthoudt iedereens handen

300 jaar aan; vingers, ringen, handpalmen, eelt

‘Een deurpost heeft niets aan namen’

Hij lacht

Als je hem probeert uit te leggen dat hij nu onderdeel is van een monument

lacht hij nogmaals

Van een monument heeft hij nog nooit gehoord

De schuur is van waarde, van algemeen historisch belang, leg je uit

De deurpost lacht weer

‘Die moedervlek op je duim lijkt op een van de handen van de tabakstelers’

‘Een deurpost heeft niets aan namen’ herhaalt hij nogmaals

‘Maar ik ben blij gezien te worden’

Maud de Jong

Andere gedichten